Αγροτικά Νέα,ειδήσεις,ΟΠΕΚΕΠΕ,ΕΛΓΑ,,γεωργία,κτηνοτροφία,επιδοτήσεις
ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΤΕ ΜΑΣ:
Αρχική Εάν δεν είμαστε ιδιαίτερα προσεκτικοί οι ίδιες οι συμπεριφορές μας θα είναι απειλή
Εάν δεν είμαστε ιδιαίτερα προσεκτικοί οι ίδιες οι συμπεριφορές μας θα είναι απειλή

Εάν δεν είμαστε ιδιαίτερα προσεκτικοί οι ίδιες οι συμπεριφορές μας θα είναι απειλή


Αντί να λέω στους ανθρώπους τι να σκέφτονται, προτιµώ πολύ περισσότερο να προσπαθώ να βοηθώ τους αναγνώστες να φθάνουν στα δικά τους συµπεράσµατα, παρέχοντάς τους αναλύσεις και ιδέες.

Τις τελευταίες εβδοµάδες, ωστόσο, έκανα δύο αξιοσηµείωτες εξαιρέσεις: πρώτον, ζητώντας επανειληµµένα από τους υπεύθυνους για τη χάραξη πολιτικής, εταιρείες και πρόσωπα να συνειδητοποιήσουν ότι το σοκ του κορωνοϊού ήταν θεµελιωδώς διαφορετικό, διότι θα προκαλούσε πρωτοφανή και αιφνίδια οικονοµικά «εµφράγµατα», φαινόµενο το οποίο είναι εξαιρετικά άγνωστο εκτός ευάλωτων ή πλήρως αποτυχηµένων κρατών ή κοινοτήτων που πλήττονται από µεγάλες φυσικές καταστροφές.

Δεύτερον, καθώς ανέµενα µια πολύ µεγαλύτερη και γενικευµένη «διόρθωση» στις αγορές, προτρέποντας τους επενδυτές να µην συνεχίσουν να αγοράζουν εκµεταλλευόµενοι την χρηµατιστηριακή «βουτιά», µια επενδυτική στρατηγική που υπό άλλες συνθήκες είχε αποδώσει εξαιρετικά αποτελέσµατα τα τελευταία χρόνια.

Κατά τη διάρκεια του σαββατοκύριακου, χρησιµοποίησα και πάλι κεφαλαία γράµµατα σε ανάρτησή µου στα social media – αυτή τη φορά για να προειδοποιήσω ότι τα οικονοµικά «εµφράγµατα» αρχίζουν να συγκροτούν µια ΚΡΙΣΙΜΗ ΜΑΖΑ. Κατέληξα σε αυτό το συµπέρασµα µέσω πολλαπλών διαβουλεύσεων εδώ και πολλές εβδοµάδες µε γιατρούς, οικονοµολόγους και επιστήµονες συµπεριφορικής, καθώς και µε βάση την εµπειρία µου, όταν εργάστηκα προ δεκαετιών στο ∆ιεθνές Νοµισµατικό Ταµείο, µε αντικείµενο τις κρίσεις σε αναπτυσσόµενες χώρες, συµπεριλαµβανοµένων και αποτυχηµένων κρατών.

Σκεφτείτε αυτό που λαµβάνει χώρα ως µια τεράστια αλλαγή υποδείγµατος για τις οικονοµίες, τα θεσµικά όργανα, για κοινωνικά πρότυπα και πρακτικές που, δυστυχώς, δεν είχαν καµία προετοιµασία για την περίπτωση που βρεθούν αντιµέτωπα µε ένα τέτοιο φαινόµενο. Απαιτείται από εµάς να κατανοήσουµε τη δυναµική των πραγµάτων, όχι µόνο να διαπλεύσουµε επιτυχώς την τρέχουσα «τρικυµία», αλλά και για να αποφύγουµε συµπεριφορές που θα κάνουν την κατάσταση χειρότερη.

Η ουσία είναι ότι οι επερχόµενες οικονοµικές διαταραχές θα είναι πολύ πιο σοβαρές και διαδεδοµένες από εκείνες που έχει βιώσει στη ζωή του το µεγαλύτερο µέρος του πληθυσµού στις προηγµένες χώρες. Ζούµε σε µια παγκόσµια οικονοµία η οποία έχει πάρει τον µονόδροµο της όλο και µεγαλύτερης διασυνδεσιµότητας όλου του πλανήτη, ενώ ζούµε σε µια περίοδο κατά την οποία η τρέχουσα φάση της υγειονοµικής πολιτικής – µε έµφαση την τήρηση αποστάσεων µεταξύ των µελών της κοινωνίας, τον διαχωρισµό ή και την αποµόνωσή τους – αντιβαίνει σε όσα αποτελούν τους κινητήριους µοχλούς για την οικονοµική ανάπτυξη, την ευηµερία και τη χρηµατοοικονοµική σταθερότητα. Οι συνέπειες αυτών των δύο βασικών παραγόντων θα ενισχυθούν από την «οικονοµολογία του φόβου» και την αβεβαιότητα που δελεάζει τον καθένα όχι µόνο να αδειάζει µε µανία τα ράφια των σούπερ µάρκετ, αλλά δυστυχώς και να επαναφέρει τις χειρότερες συνειδητές και ασυνείδητες προκαταλήψεις.

ολα αυτά θα έχουν ιδιαίτερα επιβαρυντικές και άµεσα αρνητικές επιπτώσεις στους θεσµούς. Πολιτικές θα σχεδιαστούν υπό συνθήκες «πολεµικής οµίχλης», συµπεριλαµβανοµένου του χείριστου συνδυασµού µεταξύ της επιτακτικής ανάγκης για άµεση δράση και των ατελών πληροφοριών, καθώς και της απουσίας ενός συνεκτικού εγχειριδίου δράσης.

Η αποτελεσµατικότητα των παραδοσιακών µέτρων θα εξασθενεί σε µια περίοδο διαρκούς και αδιάλειπτης ανάγκης για βελτιωµένη και – την ίδια στιγµή – εξαιρετικά συντονισµένη λήψη αποφάσεων σε τοπικό, περιφερειακό, εθνικό και διεθνές επίπεδο. Εάν δεν είµαστε προσεκτικοί, οι ίδιες µας οι συµπεριφορές θα µπορούσαν να αποτελέσουν µέρος του µεγάλου «καταλόγου» προκλήσεων που θα βρούµε µπροστά µας.

Όπου και αν κοιτάξει κανείς, η οικονοµική δραστηριότητα διακόπτεται µέσα από ένα συνδυασµό κυβερνητικών εντολών και κοινωνικών συµπεριφορών. Οι απαγορεύσεις ταξιδιών από πλευράς ΗΠΑ, το κλείσιµο συνόρων µεταξύ των χωρών της Ευρώπης, οι γενικές παύσεις λειτουργίας σε εθνικό επίπεδο και το κλείσιµο γραφείων και σχολείων έχουν καταστεί µέρος της κανονικότητας.

Το φαινόµενο, επιταχυνόµενο, αγγίζει πια και το επίπεδο των τοπικών κοινοτήτων – οι κρατήσεις σε εστιατόρια εµφανίζονταν µειωµένες κατά τα δύο τρίτα σε σύγκριση µε εκείνες µία εβδοµάδα νωρίτερα, ενώ η κίνηση όσον αφορά τους πελάτες χωρίς κράτηση µειώθηκε ακόµη περισσότερο – και αγγίζει πλέον τα όρια της κρίσιµης µάζας, όταν ακόµη και αποµονωµένα και λιγότερο επιρρεπή στον φόβο τµήµατα του πληθυσµού θα αναγκαστούν να ακολουθήσουν το «ρεύµα» της απόγνωσης (εντασσόµενα στο «κύµα» των αγορών πανικού όσον αφορά τις προµήθειες).

Στην περίπτωση µιας τέτοιας εξέλιξης, οι οικονοµικές ζηµίες θα είναι ακόµα πιο άµεσες και ακόµη πιο διαδεδοµένες. Και επειδή θα είναι και άνευ προηγουµένου για πολλούς, θα δώσουν φτερά σε εκείνο το είδος αβεβαιότητας, φόβου και αίσθησης αδυναµίας που έχει συνήθως σαν αποτέλεσµα είτε την ολική παράλυση είτε τα εξωφρενικού µεγέθους ξεσπάσµατα.

Ανησυχώ επίσης ότι αυτός ο συνδυασµός, τραβώντας τόσο πολλούς ανθρώπους έξω από τη ζώνη της άνεσής τους, θα µας κάνει να χάσουµε από τα µάτια µας ότι αυτό το σοκ µπορεί να περιοριστεί και τελικά να αντιστραφεί. Και όταν έρθει η οικονοµική ανάκαµψη – και σίγουρα θα έρθει – η επαναφορά θα είναι έντονα δυναµική και ταχεία (αν και, όπως θα αναλύσω στο εγγύς µέλλον, θα υπάρξουν και µακροπρόθεσµες επιπτώσεις, συµπεριλαµβανοµένης µιας περαιτέρω ώθησης προς τον εθνικό αποµονωτισµό).

πιο σηµαντικός καταλύτης ανάκαµψης θα προέλθει από την αποτελεσµατική ανάπτυξη των ιατρικών εξετάσεων, την έγκαιρη θεραπεία και, τελικά, από έναν συνδυασµό «ανοσίας της αγέλης» και εµβολιασµού. Ο καθένας µπορεί να διευκολύνει αυτή τη διαδικασία ακολουθώντας τις ιατρικές συµβουλές, οι οποίες αποσκοπούν στην προστασία τόσο των ατόµων, όσο και των κοινοτήτων.

Όσον αφορά το τι πρέπει να γίνει τώρα: οι ηγέτες σε επίπεδο κυβερνήσεων, επιχειρήσεων και νοικοκυριών πρέπει να επικοινωνούν µε διαφάνεια σχετικά µε την ασυνήθιστη δυναµική που αναπτύσσεται µπροστά στα µάτια µας, δίνοντας έµφαση την άνευ προηγουµένου φύση που έχει αυτή για τους περισσότερους ανθρώπους, µαζί µε την άκρως ανησυχητική αβεβαιότητα και τους φόβους που αναπόφευκτα αναδύονται. Θα πρέπει να βοηθήσουν στο να χαραχτεί ένας δρόµος προς τα εµπρός και να αναγνωριστεί η δυσάρεστη πραγµατικότητα ότι θα υπάρξει περαιτέρω οικονοµική ζηµία πριν «πιάσουµε πάτο» και αρχίσουµε να ανεβαίνουµε ξανά. Πρέπει επίσης να συµπληρώσουν τα παραπάνω µε συµβουλές για το πώς, µέσω ενός συνδυασµού άµυνας και επίθεσης, µπορούµε να διανύσουµε την περίοδο της ύφεσης ηπιότερα, να συντοµεύσουµε τη διάρκειά της και να δώσουµε ακόµη γρηγορότερη ώθηση στην ανάκαµψη. Όλα αυτά τέλος, πρέπει να τα κάνουν στο πλαίσιο τακτικών και επαγγελµατικών καναλιών επικοινωνίας, µε κεφαλαία γράµµατα όταν χρειάζεται.

Σχολιασμός

Κοινοποιήστε το: